Shloka 103
अदृश्येतां महाराज तदद्भुतमिवा भवत् । उन्हें देखकर वे पूर्ववत् निःशंक मनसे उनके ऊपर चढ़ गये। फिर तो वे दोनों पर्ववशिखर सहसा दो भागोंमें बँट गये और बीचसे फटे हुए-से दिखायी देने लगे। महाराज! यह एक अद्भुत-सी बात हुई
adṛśyetāṃ mahārāja tad adbhutam iva abhavat |
ભીષ્મે કહ્યું—મહારાજ! તેઓ અદૃશ્ય થઈ ગયા; જાણે કોઈ અદ્ભુત ઘટના બની હોય. તેમને જોઈ અન્ય લોકો પણ નિઃશંક મનથી પૂર્વવત્ તેમના ઉપર ચઢ્યા. ત્યારબાદ સહસા તે બંને પર્વતશિખરો બે ભાગમાં વિભાજિત થઈ ગયા અને મધ્યમાંથી ફાટેલા જેવા દેખાયા. મહારાજ! આ ખરેખર એક અચરજ હતું.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how extraordinary, seemingly impossible events can arise in the epic narrative, prompting humility and attentiveness in a ruler: a king should not be rash in judgment, but remain steady, discerning, and receptive to signs that may indicate forces beyond ordinary human control.
Bhīṣma reports a startling occurrence: certain beings become invisible; others, regaining confidence, proceed as before; and then two mountain summits suddenly split apart, appearing torn down the middle—an event presented as an adbhuta (marvel).