Shloka 2
धारयामास चात्मानं यथाशास्त्रं यथाविधि । पादप्रभृतिगात्रेषु क्रमेण क्रमयोगवित्,भीष्मजी कहते हैं--भरतनन्दन! कैलास-शिखरपर आरूढ़ हो व्यासपुत्र शुकदेव एकान्तमें तृणरहित समतल भूमिपर बैठ गये और शास्त्रोक्त विधिसे पैरसे लेकर सिरतक सम्पूर्ण अंगोंमें क्रमश: आत्माकी धारणा करने लगे। वे क्रमयोगके पूर्ण ज्ञाता थे
dhārayāmāsa cātmānaṃ yathāśāstraṃ yathāvidhi | pādaprabhr̥tigātreṣu krameṇa kramayogavit ||
શાસ્ત્ર મુજબ અને નિર્ધારિત વિધિ પ્રમાણે તેમણે અંતઃસ્થ આત્માને સ્થિર કર્યો. પગથી આરંભ કરીને અંગ-અંગમાં ક્રમે ક્રમે ધારણા સ્થાપિત કરી, ક્રમયોગવિદ શુકદેવે સમગ્ર દેહમાં ચેતનાને સમ્યક રીતે સ્થિર કરી.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True inner steadiness (dhāraṇā) should be practiced in a disciplined, orderly way, guided by śāstra and proper method—showing that spiritual practice is not impulsive but structured and ethically grounded in prescribed conduct.
Bhishma describes a practitioner entering yogic concentration: he stabilizes the self and directs awareness through the body in a fixed sequence, indicating mastery of a graded meditative technique (kramayoga).