Shloka 24
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
संचिन्वानकमेवैनं कामानामवितृप्तकम् । व्याप्र: पशुमिवासाद्य मृत्युरादाय गच्छति
sañcinvānakam evainaṁ kāmānām atṛptakam | vyāghraḥ paśum ivāsādya mṛtyur ādāya gacchati ||
જે મનુષ્ય ઇચ્છિત વિષયો સતત સંગ્રહે છે છતાં તૃપ્ત થતો નથી, તેને મૃત્યુ એમ જ અચાનક ઉઠાવી લઈ જાય છે—જેમ જંગલમાં નવી-નવી ઘાસ શોધતા ફરતા અતૃપ્ત પશુને વાઘ સહસા ઝપટે છે।
नारद उवाच
Educational Q&A
Insatiable pursuit of pleasures and constant accumulation do not bring security or fulfillment; death can strike suddenly, so one should cultivate restraint (dama), contentment (santoṣa), and detachment (vairāgya).
Narada delivers a moral instruction using a vivid simile: as a tiger abruptly catches a grazing animal, so Death unexpectedly seizes a person who is busily chasing and collecting objects of desire without ever being satisfied.