Shloka 22
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
निमेषमात्रमपि हि वयो गच्छन्न तिष्ठति । स्वशरीरेष्वनित्येषु नित्यं किमनुचिन्तयेत्
nimeṣamātram api hi vayo gacchan na tiṣṭhati | svaśarīreṣv anityeṣu nityaṃ kim anucintayet |
એક પળ માટે પણ આયુષ્ય થંભતું નથી; તે સતત પસાર થતું જાય છે. જ્યારે પોતાનું શરીર જ અનિત્ય છે, ત્યારે આ જગતમાં કઈ વસ્તુને નિત્ય માનીને ચિંતન કરવું?
नारद उवाच
Educational Q&A
Time and lifespan move relentlessly; since the body itself is impermanent, one should not cling to worldly things as if they were eternal, but cultivate right understanding and detachment.
In the Shānti Parva’s instruction-oriented setting, Nārada delivers a reflective teaching that redirects attention from transient bodily and worldly concerns toward enduring values and insight.