Shloka 21
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
स्फीतांश्व शालियवसै्हंससारससेवितान् । पद्मिनीभिश्व शतश: श्रीमतीभिरलड्कृतान्
sphītāṁś ca śāliyavasaiḥ haṁsasārasasevitān | padminībhiś ca śataśaḥ śrīmatībhir alaṅkṛtān ||
ભીષ્મે કહ્યું—તે પ્રદેશમાં પાકેલા ધાન અને સમૃદ્ધ ચારા-ઘાસથી ખેતરો લહેરાતાં હતાં. સર્વત્ર હંસ અને સારસ ફરતાં હતાં, અને કમળોથી ભરેલા સૈકડો મનોહર સરોવરો—શ્રી અને સમૃદ્ધિથી તેજસ્વી—દેશને અલંકૃત કરતાં હતાં; આ સુવ્યવસ્થિત રાજ્યની સમૃદ્ધિના શુભ ચિહ્નો હતાં.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses natural abundance—ripened crops, thriving water-birds, and lotus-filled lakes—as markers of a well-governed, dharmic realm. Prosperity and beauty in the land are presented as outward signs of order, stability, and righteous administration.
Bhishma is describing the Videha region as exceptionally fertile and beautiful: fields heavy with grain and fodder, and numerous lotus-ponds frequented by swans and cranes. The passage functions as a vivid setting-description highlighting the country’s prosperity.