Shloka 22
अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
न चास्य हीयते प्राणो न ग्लानिरुपजायते । त्रयाणामपि लोकानां तदद्भुतमिवाभवत्,ऐसा कठोर तप करनेपर भी न तो उनके प्राण नष्ट हुए और न उन्हें थकान ही हुई। यह तीनों लोकोंके लिये अद्भुत-सी बात हुई
na cāsya hīyate prāṇo na glānir upajāyate | trayāṇām api lokānāṃ tad adbhutam ivābhavat ||
ભીષ્મ બોલ્યા—એટલું કઠોર તપ કર્યાં છતાં તેમના પ્રાણ ક્ષીણ થયા નહીં અને થાક પણ આવ્યો નહીં. ત્રણેય લોક માટે આ જાણે અદ્ભુત જ હતું।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True tapas is marked by steadiness and mastery over bodily limitation: even under severe austerity, the ascetic’s prāṇa does not decline and fatigue does not overpower him, making such self-control exemplary for the world.
Bhīṣma describes an ascetic performing extremely harsh austerities, yet remaining unharmed and unwearied; this extraordinary resilience is presented as a marvel recognized across the three worlds.