Shloka 59
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
वर्णप्रवरमुख्यासि ब्राह्मणी क्षत्रियस्त्वहम् । नावयोरेकयोगो<स्ति मा कृथा वर्णसंकरम्,वर्णोमें श्रेष्ठ ब्राह्मणोंकी जो कन्याएँ हैं, उन सबमें आप प्रमुख हैं। आप ब्राह्मणी हैं और मैं क्षत्रिय हूँ; अतः हम दोनोंका एकत्र संयोग होना कदापि उचित नहीं है; इसलिये आप वर्णसंकर नामक दोषका उत्पादन न कीजिये
varṇapravaramukhyāsi brāhmaṇī kṣatriyastvaham | nāvayorekayogo 'sti mā kṛthā varṇasaṅkaram ||
બ્રાહ્મણ વર્ણની શ્રેષ્ઠ અને મુખ્ય કન્યાઓમાં તું અગ્રણી છે. તું બ્રાહ્મણી છે અને હું ક્ષત્રિય; તેથી આપણો સંયોગ યોગ્ય નથી. ‘વર્ણસંકર’ નામનો દોષ ઉત્પન્ન ન કર.
जनक उवाच
Educational Q&A
Janaka emphasizes restraint and adherence to dharma as he understands it: despite admiration, he refuses a cross-varṇa union, warning against the socially and ethically censured consequence termed varṇa-saṅkara.
In a dialogue within Śānti Parva, King Janaka addresses a Brahmin maiden, praising her eminence but declining union with her on the grounds that she is brāhmaṇī while he is kṣatriya, and he cautions her not to cause varṇa-saṅkara.