Shloka 99
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अनन्त इति कृत्वा स नित्यं केवलमेव च । धर्माधर्मो पुण्यपापे सत्यासत्ये तथैव च
ananta iti kṛtvā sa nityaṃ kevalam eva ca | dharmādharmo puṇyapāpe satyāsatye tathaiva ca
તેમને ‘અનંત’ માનીને તે સદા માત્ર તેમામાં જ સ્થિર રહ્યો. ત્યારે તેની દૃષ્ટિમાં ધર્મ-અધર્મ, પુણ્ય-પાપ અને સત્ય-અસત્ય—આ બધા વિરોધભેદ સમાન થઈ ગયા અને બંધનરૂપ રહ્યા નહીં.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed absorption in the Infinite (Ananta) dissolves the binding force of moral dualities—dharma/adharma, merit/sin, truth/falsehood—by shifting one’s standpoint from worldly evaluation to the unconditioned reality.
Bhīṣma continues an instruction in Śānti Parva, describing a person who, by contemplating the Lord as Ananta and clinging to Him alone, transcends ordinary oppositional categories that govern ethical and social life.