Shloka 8
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
ततो विददह्ुमानोऊहं प्रविष्टो5म्भस्तदानघ । अविज्ञानादमर्षाच्च भास्करस्य महात्मन:
tato vidadahumāno ’haṁ praviṣṭo ’mbhas tadānagha | avijñānād amarṣāc ca bhāskarasya mahātmanaḥ ||
પછી, હે નિષ્પાપ! હું આંતરિક દાહથી બળતો બળતો જળમાં પ્રવેશ્યો. મહાત્મા ભાસ્કરની મહિમા ન જાણવી અને પોતાના અંદર સહનશક્તિ ન હોવાને કારણે તે સમયે મને અત્યંત કષ્ટ થયું.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Ignorance of another’s true greatness and the absence of forbearance lead to needless suffering; ethical maturity requires understanding (jñāna) and patience (kṣamā/amarṣa-tyāga).
Yājñavalkya describes a moment of intense distress—feeling as if burning—after which he enters water; he attributes his suffering to not recognizing Bhāskara’s greatness and to his own intolerance.