Shloka 21
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
दश पज्च च प्राप्तानि यजुंष्यर्कान्मयानघ । तथैव रोमहर्षेण पुराणमवधारितम्
daśa pañca ca prāptāni yajuṁṣy arkān mayānagha | tathaiva romaharṣeṇa purāṇam avadhāritam niṣpāpa nareśa ||
નિષ્પાપ નરેશ! આ રીતે મેં સૂર્યદેવ પાસેથી શુક્લયજુર્વેદની પંદર શાખાઓ પ્રાપ્ત કરી. એ જ રીતે સૂત રોમહર્ષણ પાસેથી મેં પુરાણનું અધ્યયન કરીને તેને દૃઢપણે ગ્રહણ કર્યું.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the legitimacy of knowledge through recognized lineages: Vedic mantras are received from a divine source (the Sun/Arka), while Purāṇic tradition is learned from an authoritative human transmitter (Romaharṣaṇa). It highlights disciplined reception, retention, and the ethical ideal of preserving sacred learning without distortion.
Yājñavalkya addresses a king and recounts his own acquisition of sacred knowledge: he obtained fifteen sets/branches of Yajus-mantras from the Sun-god and similarly mastered the Purāṇa through instruction from Romaharṣaṇa the Sūta.