Shloka 22
नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
तैलपात्रं यथा पूर्ण कराभ्यां गृह पूरुष: । सोपानमारुहेद् भीतस्तर्ज्यमानो 5डसिपाणिभि:
tailapātraṃ yathā pūrṇaṃ karābhyāṃ gṛhapūruṣaḥ | sopānam āruhed bhītas tarjyamāno ’sipaṇibhiḥ ||
જેમ કોઈ સાવધાન ગૃહસ્થ પુરુષ બંને હાથમાં તેલથી ભરેલું પાત્ર લઈને સોપાન ચઢે અને ખડ્ગધારી ઘણા માણસો તેને ધમકાવે તોય ભયમાં પણ એક ટીપું ન ઢળવા દે—તેમ ઉચ્ચ યોગસ્થિતિ પ્રાપ્ત એકાગ્રચિત્ત યોગી સમાધિથી વિચલિત થતો નથી.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Unbroken attentiveness and restraint are the hallmark of yogic perfection: like a person who will not spill even a drop of oil under threat, the accomplished yogin does not slip from samādhi because the senses are steady and the mind remains unwavering.
Yājñavalkya illustrates the yogin’s inner stability through a vivid example: an ordinary man climbs stairs holding a full oil-bowl while armed men threaten him; despite fear, he maintains perfect care. This becomes a metaphor for the yogin’s unshakable concentration amid disturbances.