Shloka 2
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर पाण्डुपुत्र राजा युधिष्ठिरने नारदजीसे कहा--'भगवन्! मैं सुवर्णष्ठीवीके जन्मका वृत्तान्त सुनना चाहता हूँ ।। एवमुक्तस्तु स मुनिर्धर्मराजेन नारद: । आचचक्षे यथावृत्तं सुवर्णष्ठीविनं प्रति,धर्मराजके ऐसा कहनेपर नारदमुनिने सुवर्णष्टीवीके जन्मका यथावत् वृत्तान्त कहना आरम्भ किया
vaiśampāyana uvāca | janamejaya! tadanantaraṃ pāṇḍuputro rājā yudhiṣṭhiro nāradam uvāca— “bhagavan! ahaṃ suvarṇaṣṭhīvināṃ janma-vṛttāntaṃ śrotum icchāmi।” evam uktaḥ sa munir dharmarājena nāradaḥ ācaṣṭe yathā-vṛttaṃ suvarṇaṣṭhīvinaṃ prati |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—જનમેજય! ત્યારબાદ પાંડુપુત્ર રાજા યુધિષ્ઠિરે નારદજીને કહ્યું—“ભગવન્! હું સુવર્ણષ્ઠીવીનના જન્મનો વર્તાંત સાંભળવા ઇચ્છું છું.” ધર્મરાજે એમ કહ્યે પછી નારદમુનિએ સુવર્ણષ્ઠીવીન વિષે જે રીતે બન્યું હતું તે રીતે ક્રમશઃ વર્ણન કરવાનું શરૂ કર્યું.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic inquiry: a righteous king seeks instruction through attentive listening (śravaṇa) from a trustworthy sage, and the sage responds by narrating events “as they truly occurred” (yathā-vṛttam), emphasizing truthful transmission as an ethical duty.
Vaiśampāyana reports that Yudhiṣṭhira requests Nārada to tell the birth-account of Suvarṇaṣṭhīvin; Nārada, prompted by Dharmarāja, begins the narration in proper order.