Shloka 47
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
न त्वेवं वर्तमानानामावृत्तिर्विद्यते पुन: । विद्यते$क्षरभावत्वादपरं परमव्ययम्
na tv evaṁ vartamānānām āvṛttir vidyate punaḥ | vidyate 'kṣara-bhāvatvād aparaṁ parama-vyayam ||
પરંતુ જે આ રીતે સ્થિત રહે છે, તેમના માટે ફરી સંસારમાં આવર્તન નથી. કારણ કે તેઓ અક્ષરભાવને પ્રાપ્ત કરે છે—ક્ષરથી પરે પરમ અવ્યય તત્ત્વને; તેથી તેમની સ્થિતિ નિર્વિકાર બ્રહ્મમાં જ રહે છે.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Abiding in true knowledge and realization leads to apunarāvṛtti—no return to saṁsāra—because the knower attains akṣara-bhāva, the imperishable Brahman, which is supreme and undecaying.
In Śānti Parva’s instruction on liberation, Vasiṣṭha explains the consequence of the described spiritual stance: those established in that realization do not cycle back into worldly existence, since their identity rests in the changeless Brahman.