Shloka 273
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
युक्तोडपि नित्यधर्मश्न न वै स्वर्गमवाप्स्यसि । उस बातको समझकर मामा नारदजी भी कुपित हो उठे और उन्होंने अपने भानजे पर्वतको शाप देते हुए कहा--“अरे! तू तपस्या, ब्रह्मचर्य, सत्य और इन्द्रिय-संयमसे युक्त एवं नित्य धर्मपरायण होनेपर भी स्वर्गलोकमें नहीं जा सकेगा"
yukto 'pi nityadharmajña na vai svargam avāpsyasi |
“તું સંયમી અને નિત્ય ધર્મજ્ઞ હોવા છતાં સ્વર્ગ પ્રાપ્ત નહીં કરે.” આ વાત સમજીને મામા નારદ ક્રોધિત થયા અને પોતાની બહેનના પુત્ર પર્વતને શાપ આપતાં કહ્યું— “અરે! તું તપ, બ્રહ્મચર્ય, સત્ય અને ઇન્દ્રિય-સંયમથી યુક્ત તથા નિત્ય ધર્મપરાયણ હોવા છતાં સ્વર્ગલોકમાં જઈ શકીશ નહીં.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that ethical life is not only about possessing virtues like austerity, truth, and self-control; one’s conduct in relationships and the moral weight of actions (including provoking or receiving a sage’s curse) can negate expected rewards such as heaven. Dharma is holistic, and consequences follow even for the outwardly righteous.
Kṛṣṇa recounts an episode where Nārada, angered in a family context (as maternal uncle), curses his nephew Parvata, declaring that Parvata will not attain Svarga even though he is disciplined and devoted to constant dharma, endowed with tapas, brahmacarya, satya, and sense-restraint.