Shloka 26
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
स तद् वाक्यं तु विज्ञाय नारद: पर्वतं तथा
sa tad vākyaṃ tu vijñāya nāradaḥ parvataṃ tathā | yukto 'pi nityadharmajña na vai svargam avāpsyasi ||
એ વચન સમજી નારદ ક્રોધિત થયા અને પોતાના ભાણેજ પર્વતને શાપ આપતાં કહ્યું—“અરે પર્વત! તું તપ, બ્રહ્મચર્ય, સત્ય અને ઇન્દ્રિય-સંયમથી યુક્ત તથા નિત્ય ધર્મપરાયણ હોવા છતાં સ્વર્ગલોકને પ્રાપ્ત નહીં કરે.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that ethical consequence (karma) can override mere external religiosity: even disciplined practice and habitual dharma do not guarantee heavenly reward if one commits a serious fault that brings about a righteous curse.
After grasping what was said, the sage Nārada becomes angry and curses his nephew Parvata, declaring that despite Parvata’s disciplined, dharma-oriented life, he will not attain Svarga.