Shloka 1
Śānti-parva Adhyāya 3: Karṇa’s training under Rāma Jāmadagnya and the Bhārgava restriction on the Brahmāstra
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनुशासनपर्वमें कर्णको ब्राह्मणका शापनामक दूसरा अध्याय पूरा हुआ ॥/ २ ॥। ऑपन-माज बछ। जज: > कर्णपर्वमें भी यह प्रसंग आया है, वहाँ कर्णके द्वारा बछड़ेके मारे जानेका उल्लेख है; अतः यहाँ भी होमधेनुका बछड़ा ही समझना चाहिये। तृतीयो<थध्याय: कर्णको ब्रद्यास्त्रकी प्राप्ति और परशुरामजीका शाप नारद उवाच कर्णस्य बाहुवीर्येण प्रणयेन दमेन च । तुतोष भृगुशार्दुलो गुरुशुश्रूषया तथा,नारदजी कहते हैं--राजन्! कर्णके बाहुबल, प्रेम, इन्द्रिय-संयम तथा गुरुसेवासे भुगुश्रेष्ठ परशुरामजी बहुत संतुष्ट हुए
nārada uvāca | karṇasya bāhuvīryeṇa praṇayena damena ca | tutoṣa bhṛguśārdulo guruśuśrūṣayā tathā ||
નારદે કહ્યું—હે રાજન! કર્ણના બાહુબળ, સ્નેહભરી નિષ્ઠા, ઇન્દ્રિય-સંયમ તથા ગુરુસેવા વડે ભૃગુવંશના શિરમોર પરશુરામ અત્યંત પ્રસન્ન થયા।
नारद उवाच
Educational Q&A
Excellence and access to higher knowledge are portrayed as arising from a blend of capability (bāhuvīrya) and character—loyal affection, self-restraint, and dedicated service to one’s teacher. The verse highlights ethical discipline and guru-reverence as prerequisites for receiving instruction.
Narada explains to the king that Paraśurāma became pleased with Karṇa due to Karṇa’s prowess and exemplary conduct as a disciple. This satisfaction sets the stage for Karṇa’s acquisition of powerful weapons and the later turning point involving Paraśurāma’s curse.