Shloka 37
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
विस्तरा: क्लेशसंयुक्ता: संक्षेपास्तु सुखावहा: । परार्थ विस्तरा: सर्वे त्यागमात्महितं विदु:
parāśara uvāca | vistarāḥ kleśasaṁyuktāḥ saṁkṣepās tu sukhāvahāḥ | parārtha vistarāḥ sarve tyāgam ātmahitaṁ viduḥ ||
કર્મોનો વિસ્તાર ક્લેશયુક્ત છે અને સંક્ષેપ સુખદાયક. ક્રિયાઓના બધા વિસ્તારો પરાર્થ—અર્થાત્ મન અને ઇન્દ્રિયોની તૃપ્તિ—તરફ ઝુકે છે; પરંતુ ત્યાગને આત્મહિતકારી માનવામાં આવે છે.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Complex, expanded activity tends to generate suffering and is often driven by outward aims like pleasing the mind and senses; simplicity and especially renunciation are praised as truly beneficial for one’s inner welfare.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation-oriented conduct, the sage Parāśara delivers a concise maxim contrasting the burdens of elaborate action with the peace of simplicity, culminating in the ethical valuation of tyāga (renunciation).