Shloka 14
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
जहाति दारांश्व॒ जहाति सम्पद: पदं च यान॑ विविधाश्ष या: क्रिया: । त्रिविष्टपे जातमतिर्यदा नर- स्तदास्य बुद्धिर्विषयेषु भिद्यते
jahāti dārān svaṁ jahāti sampadaḥ padaṁ ca yānāni vividhāś ca yāḥ kriyāḥ | triviṣṭape jātamatir yadā naraḥ tadāsya buddhir viṣayeṣu bhidyate ||
જ્યારે મનુષ્યનું મન સર્વોચ્ચ પદ—સ્વર્ગશિખર—પ્રાપ્ત કરવાની દિશામાં જાગે છે, ત્યારે તેની બુદ્ધિ વિષયોથી વિમુખ થઈ જાય છે. ત્યારે તે પત્ની-ગૃહબંધન, ધન, પદ, વાહનો અને નાનાવિધ લોકિક ક્રિયાઓનો ત્યાગ કરીને મોક્ષમાર્ગ તરફ વળે છે।
पराशर उवाच
Educational Q&A
True aspiration for the highest good brings dispassion: the intellect withdraws from sense-objects, and one naturally relinquishes attachments to family ties, wealth, social rank, comforts, and habitual worldly activities.
Parāśara is instructing about the inner shift that occurs when a person becomes intent on the supreme goal: the mind turns away from worldly enjoyments, leading to voluntary renunciation of possessions and roles.