ईजानो वितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् । 'सूृंजय! अंगदेशके राजा बृहद्रथकी भी मृत्यु हुई थी, ऐसा हमने सुना है। उन्होंने यज्ञ करते समय अपने विशाल यज्ञमें दस लाख श्वेत घोड़े और सोनेके आभूषणोंसे भूषित दस लाख कन्याएँ दक्षिणारूपमें बाँटी थीं
ījāno vitate yajñe dakṣiṇām atyākālayat |
વાયુએ કહ્યું— વિશાળ રીતે વિસ્તરેલા યજ્ઞમાં તેણે અતિપ્રમાણે દક્ષિણા વહેંચી. હે સૃંજય! અમે સાંભળ્યું છે કે અંગદેશના રાજા બૃહદ્રથનું પણ અવસાન થયું હતું. યજ્ઞકાળે પોતાના મહાન યજ્ઞમાં તેમણે દક્ષિણારૂપે દસ લાખ શ્વેત ઘોડા અને સોનાના આભૂષણોથી શોભિત દસ લાખ કન્યાઓ દાનમાં આપી હતી.
वायुदेव उवाच
The verse underscores dharmic generosity through dakṣiṇā—giving abundantly in a yajña—while simultaneously implying the ethical reflection that even immense wealth, ritual grandeur, and fame cannot ultimately prevent death.
Vāyudeva cites a traditional report about King Bṛhadratha of Aṅga: during an elaborate sacrifice he distributed extraordinarily large gifts—white horses and richly adorned maidens—as dakṣiṇā, and yet he later met death, serving as an example within the discourse.