Shloka 145
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
कि वा तूष्णीं ध्यायसे सूंजय त्वं न मे राजन् वाचमिमां शृणोषि । न चेन्मोघं विप्रलप्तं ममेदं पथ्य॑ मुमूर्षोरिव सुप्रयुक्तम्,'सूृंजय! तुम चुपचाप क्या सोच रहे हो। राजन! मेरी इस बातको क्यों नहीं सुनते हो? जैसे मरणासन्न पुरुषके ऊपर अच्छी तरह प्रयोगमें लायी हुई ओषधि व्यर्थ जाती है, उसी प्रकार मेरा यह सारा प्रवचन निष्फल तो नहीं हो गया?”
ki vā tūṣṇīṁ dhyāyase sūñjaya tvaṁ na me rājan vācam imāṁ śṛṇoṣi | na cen moghaṁ vipralaptaṁ mamedaṁ pathyaṁ mumūrṣor iva suprayuktam ||
વાયુએ કહ્યું—હે સૂંજય! તું મૌનમાં શું વિચારે છે? રાજન, મારી આ વાત કેમ નથી સાંભળતો? ક્યાંક એવું તો નહીં કે મારો આ પથ્ય ઉપદેશ વ્યર્થ થઈ જાય—જેમ મરણાસન્ન માણસ પર સારી રીતે અપાયેલી ઔષધિ પણ નિષ્ફળ જાય.
वायुदेव उवाच