Shloka 134
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
द्विजातिभ्यो<नुरूपेभ्य: कामांश्न विविधान् बहून् । यस्यादेशेन तद् वित्त व्यभजन्त द्विजातय:
dvijātibhyo 'nurūpebhyaḥ kāmān sa vividhān bahūn | yasyādeśena tad vittaṁ vyabhajanta dvijātayaḥ ||
વાયુદેવે કહ્યું—યોગ્ય દ્વિજોને તેણે તેમના અનુરૂપ નાનાવિધ, બહુ પ્રમાણમાં ભોગવસ્તુઓ આપી. તેના આદેશથી દ્વિજોએ તે ધન પરસ્પર વહેંચી લીધું.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a dharmic act: wealth should be given appropriately to deserving recipients, and the giver should allow the learned community to allocate it fairly, emphasizing propriety, restraint, and social responsibility.
Vāyu describes a benefactor (contextually a king) who provides abundant comforts and wealth to suitable twice-born recipients; following his instruction, the Brahmins distribute the donated wealth among themselves.