Shloka 5
अध्याय २८६ — पराशर-उपदेशः
Ethical Restraint, Mortality, and Karma
समड़ उवाच भूतं भव्यं भविष्यं च सर्वमेतत् तु मानद । तेषां तत्त्वानि जानामि ततो न विमना हाहम्,समज्जीने कहा--दूसरोंको मान देनेवाले देवर्षे! मैं भूत, वर्तमान और भविष्य इन सबका स्वरूप तथा तत्त्व जानता हूँ; इसलिये मेरे मनमें कभी विषाद नहीं होता
Samaḍa uvāca—bhūtaṁ bhavyaṁ bhaviṣyaṁ ca sarvam etat tu mānada | teṣāṁ tattvāni jānāmi tato na vimanā hy aham ||
સમડે કહ્યું—હે માનદ દેવર્ષે! ભૂત, વર્તમાન અને ભવિષ્ય—આ બધાનું યથાર્થ તત્ત્વ હું જાણું છું; તેથી મારું મન કદી વિષાદમાં નથી ડૂબતું.
समड़ उवाच
Educational Q&A
Insight into the true nature (tattva) of time and events—past, present, and future—supports steadiness of mind; understanding reality reduces grief and prevents dejection.
In a didactic exchange within Śānti Parva, Samaḍa addresses a revered interlocutor (called mānada) and explains that his knowledge of the principles governing all temporal states keeps him free from inner sorrow.