Shloka 336
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
रुधिरेणापरे राजंस्तत्रारग्निं समवाकिरन् । राजन! भगवान् शिवके अनुचरोंमेंसे कोई तो जोर-जोरसे सिंहनाद करने लगे
rudhireṇāpare rājan tatrāgnim samavākiran | rājan bhagavān śivake anucarom̐ meṃse koī to jora-jora se siṃhanāda karane lage, kin̐hīṃne aṭṭahāsa karanā ārambha kar diyā tathā dūsare yajñāgniko bujhāne ke liye usapar raktakī varṣā karane lage |
રાજન! ત્યાં કેટલાકે રક્તથી યજ્ઞાગ્નિને ઢાંકી દીધી. હે રાજન! ભગવાન શિવના અનુચરોમાંના કેટલાક સિંહની જેમ ઉંચે અવાજે ગર્જવા લાગ્યા, કેટલાક અট্টહાસ કરવા લાગ્યા અને કેટલાકે યજ્ઞાગ્નિ બુઝાવવા માટે તેના પર રક્તવર્ષા કરી.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that ritual power (yajña) is not merely mechanical: it stands within a larger moral and cosmic order. When divine forces oppose a rite, the scene warns against pride in ritual efficacy and highlights the need for humility, discernment, and alignment with dharma rather than relying on outward ceremony alone.
Bhishma describes a dramatic disruption of a sacrificial setting: attendants of Śiva create terror and disorder—roaring like lions, laughing loudly, and even showering blood to extinguish the sacrificial fire—signaling divine opposition and the collapse of the ongoing rite.