Shloka 2
दुर्विज्ञेयं पद तात विष्णोरमिततेजस: । कथं वा राजशार्दूल पदं तु ज्ञातवानसौ,तात! अनन्त तेजस्वी श्रीविष्णुके स्वरूपका ज्ञान तो अत्यन्त कठिन है। नृपश्रेष्ठ) उस वृत्रासुरने उस परमपदका ज्ञान कैसे प्राप्त कर लिया? यह बड़े आश्वर्यकी बात है
durvijñeyaṁ padaṁ tāta viṣṇor amitatejasaḥ | kathaṁ vā rājaśārdūla padaṁ tu jñātavān asau, tāta ||
યુધિષ્ઠિરે કહ્યું— તાત! અમિત તેજવાળા વિષ્ણુના પરમપદનું જ્ઞાન અત્યંત દુષ્કર છે. તો પછી, રાજશાર્દૂલ! એ વૃત્રાસુરે તે પરમધામ કેવી રીતે જાણી લીધું? આ તો ખરેખર આશ્ચર્ય છે.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that realization of Viṣṇu’s supreme abode is not easily attained by mere intellect or status; it invites reflection on how profound devotion, surrender, or divine grace can grant even an unlikely being access to the highest spiritual knowledge.
Yudhiṣṭhira, hearing about Vṛtrāsura’s spiritual attainment, expresses amazement and asks how Vṛtrāsura could have known the difficult-to-realize supreme state of Viṣṇu, setting up an explanation about the means to such realization.