Shloka 47
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
वे कड़वे-कड़वे काढ़े और नाना प्रकारके घृत पीते रहते हैं तो भी जैसे महासागर अपनी तट-भूमिसे आगे नहीं बढ़ता, उसी प्रकार वे मौतको लाँघ नहीं पाते हैं ।। रसायनविदश्चैव सुप्रयुक्तरसायना: । दृश्यन्ते जरया भग्ना नगा नागैरिवोत्तमै:,रसायन जाननेवाले वैद्य अपने लिये रसायनोंका अच्छी तरह प्रयोग करके भी वृद्धावस्थाद्वारा वैसे ही जर्जर हुए दिखायी देते हैं, जैसे श्रेष्ठ हाथियोंके आघातसे टूटे हुए वृक्ष दृष्टिगोचर होते हैं
te kaṭuka-kaṭukāni kaṣāyān pibanti nānā-vidhaṃ ghṛtaṃ ca sevante; tathāpi yathā mahāsāgaraḥ sva-tīra-bhūmeḥ paraṃ na vardhate, tathā te mṛtyuṃ na laṅghayanti. rasāyanavidaś caiva suprayukta-rasāyanāḥ dṛśyante jarayā bhagnā nagā nāgair ivottamaiḥ.
જનક બોલ્યા—તેઓ કડવા કષાય અને નાનાં પ્રકારના ઘી પીતા રહે, તોય મહાસમુદ્ર જેમ પોતાની તટભૂમિથી આગળ નથી વધતો, તેમ તેઓ મૃત્યુને વટાવી શકતા નથી. એ જ રીતે રસાયનવિદ્યા જાણનારા વૈદ્યો પોતાના માટે રસાયનોનો ઉત્તમ પ્રયોગ કર્યા છતાં જરાથી ભંગ થયેલા દેખાય છે—જેમ શ્રેષ્ઠ હાથીઓના પ્રહારો વડે તૂટેલા વૃક્ષો।
जनक उवाच