Shloka 32
नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
यज्ञाड़ान्यपि चैतानि यज्ञोक्तान्यनुपूर्वश: । विधिना विधियुक्तानि धारयन्ति परस्परम्
yajñādāny api caitāni yajñoktāny anupūrvaśaḥ | vidhinā vidhiyuktāni dhārayanti parasparam ||
કપિલે કહ્યું—“યજ્ઞથી આરંભ કરીને આ બધાં પણ યજ્ઞ-ઉપદેશમાં ક્રમશઃ કહેલા અંગો છે. જ્યારે દરેક પોતપોતાના વિધાન મુજબ અને તે-તે અનુશાસન સાથે કરવામાં આવે, ત્યારે તેઓ પરસ્પર એકબીજાને ધારણ અને પોષણ કરે છે.”
कपिल उवाच
Educational Q&A
Kapila emphasizes that dharmic practices taught in the context of yajña form an ordered system: when each is carried out with correct procedure and discipline, the practices reinforce each other and collectively uphold the moral-religious life.
In the Śānti Parva’s instructional dialogue, Kapila is explaining a structured sequence of yajña-related duties or components, stressing proper observance (vidhi) and their mutual support as part of a coherent ethical-ritual framework.