Shloka 24
कालनियमः शोकशमनं च
Kāla as Regulator; Pacification of Grief
अत्र गाथां यज्ञगीतां कीर्तयन्ति पुराविद: । त्रयीमुपाश्रितां लोके यज्ञसंस्तरकारिकाम्
atra gāthāṁ yajñagītāṁ kīrtayanti purāvidaḥ | trayīm upāśritāṁ loke yajñasaṁstarakārikām ||
અહીં પ્રાચીન પરંપરાના જાણકારો યજ્ઞમાં ઋત્વિજોએ ગાયેલ એક ગાથાનું કીર્તન કરે છે. તે ત્રિવેદના આશ્રયે સ્થિત છે અને લોકમાં યજ્ઞની પ્રતિષ્ઠા તથા મર્યાદા સ્થાપિત કરનાર કહેવાય છે; તેથી જૂના આચાર જાણનારાઓ આવા પ્રસંગે તેને વારંવાર પુનરાવર્તિત કરે છે.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that sacrificial practice (yajña) is validated and sustained by the authority of the three Vedas (trayī). Tradition-bearers preserve this authority by reciting an inherited gāthā at appropriate ritual moments, emphasizing continuity, legitimacy, and right order in religious action.
Vaiśampāyana introduces a traditional gāthā associated with sacrifice. He notes that ancient lore-knowers recite it, describing it as Veda-based and as something that establishes the standing of yajña in the world—setting up the quotation or discussion that follows.