Shloka 216
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
तत्र वायुजलाहारा चचार नियम पुन: । नृपश्रेष्ठ तदनन्तर वह कन्या कौशिकी नदीके तटपर गयी। वहाँ वायु और जलका आहार करके उसने पुनः कठोर नियमोंका पालन किया
tatra vāyu-jalāhārā cacāra niyamaḥ punaḥ | nṛpaśreṣṭha tad-anantaraṃ sā kanyā kauśikī-nadīke taṭaparaṃ gatā |
ત્યાં તે વાયુ અને જળનો આહાર કરીને ફરી કઠોર નિયમોનું પાલન કરવા લાગી. ત્યારબાદ, હે નૃપશ્રેષ્ઠ, તે કન્યા કૌશિકી નદીના કિનારે ગઈ; ત્યાં પણ વાયુ-જળાહાર લઈને તેણે ફરી ઘોર નિયમોનું અનુષ્ઠાન કર્યું.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic value of niyama and tapas—disciplined self-regulation and austerity—as a means of moral strength and spiritual steadiness. Living on minimal sustenance (air and water) symbolizes mastery over desire and perseverance in a chosen vow.
Bhīṣma describes a maiden who resumes severe observances, taking only air and water as sustenance. Afterward she goes to the bank of the Kauśikī river, where she continues her rigorous discipline.