Shloka 15
अध्याय २५६ — श्रद्धा, अहिंसा, स्पर्धा-त्यागः
Tūlādhāra–Jājali: Faith, Non-harm, and Renunciation of Rivalry
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तदा । प्रादुर्बभूव विश्वेभ्य: खेभ्यो नारी महात्मन:,उस क्रोधाग्निका उपसंहार करते समय महात्मा ब्रह्माजीकी सम्पूर्ण इन्द्रियोंसे एक मूर्तिमती नारी प्रकट हुई
upasaṃharatastasya tam agniṃ roṣajaṃ tadā | prādurbabhūva viśvebhyaḥ khebhyo nārī mahātmanaḥ ||
નારદે કહ્યું— તે મહાત્મા (બ્રહ્મા) જ્યારે ક્રોધજન્ય અગ્નિનું ઉપસંહાર કરી રહ્યા હતા, ત્યારે જાણે આકાશની સર્વ દિશાઓમાંથી, તેમની સર્વ ઇન્દ્રિયોમાંથી એક મૂર્તિમતી નારી પ્રાદુર્ભૂત થઈ।
नारद उवाच
Educational Q&A
Anger is a powerful, quasi-elemental force (likened to fire) that must be consciously withdrawn and governed; even when restrained, its residual energy can take form and create further moral responsibility for the agent.
Nārada describes a moment when a great being restrains an anger-born fire; at that very time a woman of embodied form manifests, as if emerging from his faculties and from the expanse of the sky—signaling the externalization of a controlled but potent inner force.