Shloka 16
Jājali–Tulādhāra-saṃvāda: Yajña, Vṛtti, and Ātma-tīrtha (जाजलि-तुलाधार-संवादः)
तस्य रोषान्महाराज खेभ्योअग्निरुदतिष्ठत । तेन सर्वा दिशो राजन् ददाह स पितामह:,महाराज! उस समय रोषवश ब्रह्माजीके नेत्र आदि इन्द्रियगोलकोंसे अग्नि प्रकट हो गयी। राजन! उस अग्निसे पितामहने सम्पूर्ण दिशाओंको दग्ध करना आरम्भ किया
tasya roṣān mahārāja khebhyo 'gnir udatīṣṭhata | tena sarvā diśo rājan dadāha sa pitāmahaḥ ||
મહારાજ! ત્યારે ક્રોધવશ બ્રહ્માજીના નેત્ર વગેરે ઇન્દ્રિય-છિદ્રોમાંથી અગ્નિ પ્રગટ થયો. રાજન! એ અગ્નિથી પિતામહે સર્વ દિશાઓને દગ્ધ કરવાનું શરૂ કર્યું।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse warns that anger (roṣa), when unchecked, can unleash destructive force even from a venerable source; ethical strength lies in restraint and the governance of inner impulses.
Nārada describes a moment when Brahmā, provoked by wrath, manifests fire from the openings of his sense-organs, and with it begins to scorch the quarters—portraying a cosmic-scale consequence of rage.