Shloka 8
तथास्यातिथय: पूज्या हव्यकव्यवहा: सदा । वेदविद्याव्रतस्नाता: श्रोत्रिया वेदपारगा:,यदि द्वारपर अतिथिके रूपमें वेदके पारंगत विद्वान, स्नातक, श्रोत्रिय, हव्य (यज्ञान्न) और कव्य (श्राद्धान्र) भोजन करनेवाले, जितेन्द्रिय, क्रियानिष्ठ, स्वधर्मसे ही जीवन-निर्वाह करनेवाले और तपस्वी ब्राह्मण आ जायाँ तो सदा उनकी विधिवत् पूजा करके उन्हें हव्य और कव्य समर्पित करने चाहिये। उनके सत्कारके लिये यह सब करनेका विधान है
tathāsyātithayaḥ pūjyā havyakavyavahāḥ sadā | vedavidyāvratasnātāḥ śrotriyā vedapāragāḥ ||
અતેથિ સદા પૂજ્ય છે—વિશેષ કરીને હવ્ય અને કવ્યના અધિકારી: વેદવિદ્યામાં પારંગત, વ્રતનિષ્ઠ, સ્નાતક, શ્રોત્રિય અને વેદપારગ બ્રાહ્મણ. એવો વિદ્વાન, જિતેન્દ્રિય, સ્વધર્મજીવી તપસ્વી અતિથિ દ્વારે આવે તો નિયમ મુજબ તેનું પૂજન કરીને હવ્ય-કવ્ય અર્પણ કરવું જોઈએ; આ જ સત્કારનો વિધાન છે.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Hospitality is a central duty: when a qualified, Veda-learned Brahmin guest arrives, one should honor him properly and offer what is ritually appropriate (havya for sacrificial context and kavya for ancestral rites). Respecting such guests is presented as a concrete practice that sustains dharma.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Vyāsa lays down a rule about receiving guests. He specifies the kinds of Brahmin guests—Veda-trained, disciplined, śrotriya, and Veda-mastered—who should be especially honored and supported through proper offerings.