Shloka 34
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
वृत्तं यस्य श्लाघनीयं मनुष्या: सन््तो विद्वांसो$र्हयन्त्यर्हणीयम् । स्वर्ग जित्वा वीरलोकानवाप्य सिद्धि प्राप्त: पुण्यकीर्तिर्महात्मा,'साधु एवं विद्वान् पुरुष उनके स्पृहणीय एवं आदरणीय चरित्रकी सदा भूरि-भूरि प्रशंसा करते हैं। पुण्यकीर्ति महामना हयग्रीवने स्वर्गलोक जीतकर वीरोंको मिलनेवाले लोकोंमें पहुँचकर उत्तम सिद्धि प्राप्त कर ली'
vṛttaṃ yasya ślāghanīyaṃ manuṣyāḥ santaḥ vidvāṃso 'rhayanty arhaṇīyam | svargaṃ jitvā vīralokān avāpya siddhiṃ prāptaḥ puṇyakīrtir mahātmā ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—તેમનું વર્તન પ્રશંસનીય છે; સજ્જન અને વિદ્વાન મનુષ્યો તેમામાં જે પૂજનીય છે તેનું સદા પૂજન કરે છે. સ્વર્ગ જીતીને અને વીરોએ પામવાના લોકોમાં પહોંચી, પુણ્યકીર્તિ તે મહાત્માએ પરમ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી છે.
वैशम्पायन उवाच