Shloka 15
भिक्षुलक्षणम्—एकचर्याः, अहिंसा, कैवल्याश्रमः
Marks of the Mendicant: Solitary Wandering, Non-Injury, and the Kaivalya-Discipline
पार्थिवानि द्वयान्याहुर्मध्यमान्यधमानि तु । मध्यमानि विशिष्टानि जातिधर्मोपधारणात्
pārthivāni dvayāny āhur madhyamāny adhamāni tu | madhyamāni viśiṣṭāni jātidharmopadhāraṇāt ||
પાર્થીવ (માનવ) પણ બે પ્રકારના કહેવાયા છે—મધ્યમ અને અધમ. તેમાં મધ્યમ માનવ અધમની તુલનામાં શ્રેષ્ઠ છે; કારણ કે તેઓ જાતિ-ધર્મનું પાલન કરે છે.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Human beings are ethically distinguished by conduct: those who uphold the duties and norms appropriate to their station (jāti-dharma) are ‘madhyama’ and are considered superior to those who neglect such obligations and become ‘adhama’.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa offers a moral classification of people, contrasting the ‘middling/proper’ with the ‘base,’ and grounds the distinction in adherence to prescribed dharma.