Shloka 7
Gṛhastha-vṛtti and Niyama: Models of Householder Livelihood and Discipline (गृहस्थवृत्ति-नियमाः)
वीतहर्षमदक्रोधो ब्राह्मणो नावसीदति । दानमध्ययन यज्ञस्तपो हीरार्जव॑ दम:
vītaharṣa-mada-krodho brāhmaṇo nāvasīdati | dānam adhyayana-yajñas tapo hrīr ārjavam damaḥ ||
વ્યાસે કહ્યું—જે બ્રાહ્મણ હર્ષ, અહંકારજન્ય મદ અને ક્રોધથી રહિત છે, તે દુઃખમાં ડૂબતો નથી. તેના માટે દાન, અધ્યયન, યજ્ઞ, તપ, હ્રી (લજ્જા/વિનય), આર્જવ (સરળતા) અને દમ (ઇન્દ્રિયસંયમ)—આ જ જીવન અને આચરણને ધારણ કરનાર ગુણો છે.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Freedom from emotional extremes (elation), ego-intoxication (pride), and anger prevents inner collapse; a life grounded in charity, learning, sacred duty, austerity, modesty, honesty, and self-restraint sustains dharmic stability.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a general principle of brahminical and ethical conduct: inner equanimity and a set of sustaining virtues keep a person—especially a brāhmaṇa—from falling into dejection.