Shloka 7
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
प्रजावान् श्रोत्रियो यज्वा मुक्त एव ऋणैस्त्रिभि: । अथान्यानाश्रमान् पश्चात् पूतो गच्छेत कर्मभि:,गृहस्थ पुरुष संतान उत्पन्न करके पितृ-ऋणसे, वेदोंका स्वाध्याय करके ऋषि-ऋणसे और यज्ञोंका अनुष्ठान करके देव-ऋणसे छुटकारा पाता है। इस प्रकार तीनों ऋणोंसे मुक्त हो विहित कर्मोंका सम्पादन करके पवित्र बने। तत्पश्चात् दूसरे आश्रमोंमें प्रवेश करे
prajāvān śrotriyo yajvā mukta eva ṛṇais tribhiḥ | athānyān āśramān paścāt pūto gacchet karmabhiḥ ||
ગૃહસ્થ પુરુષ સંતાન ઉત્પન્ન કરીને પિતૃ-ઋણ, વેદોના સ્વાધ્યાયથી ઋષિ-ઋણ અને યજ્ઞોના અનુષ્ઠાનથી દેવ-ઋણ—આ ત્રણેય ઋણમાંથી મુક્ત થાય છે. આ રીતે ત્રણ ઋણો ચૂકવી વિહિત કર્મોનું યથાવત્ પાલન કરીને પોતાને પવિત્ર બનાવે; ત્યાર પછી જ અન્ય આશ્રમોમાં પ્રવેશ કરે.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Before moving on to later life-stages, a person should fulfill gṛhastha-dharma by discharging the three debts: to ancestors through progeny (and related duties), to seers through Vedic study, and to gods through yajña; only then is one considered purified and fit to enter other āśramas.
In the didactic discourse of Śānti Parva, Vyāsa states a normative rule for life-order: the householder completes key obligations (ṛṇa-traya) and prescribed rites, becomes purified, and then proceeds to the subsequent āśramas.