Shloka 16
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
अनुनीय यथाकामं सत्यसंधो महाव्रतः । स्वै: प्राणैब्राह्मणप्राणान् परित्राय दिवं गत:
anūnīya yathākāmaṃ satyasaṃdho mahāvrataḥ | svaiḥ prāṇair brāhmaṇaprāṇān paritrāya divaṃ gataḥ ||
વ્યાસે કહ્યું—સત્યસંધ અને મહાવ્રતધારી તે રાજાએ સામે પક્ષને તેમની ઇચ્છા મુજબ વિનયપૂર્વક પ્રસન્ન કરીને, પોતાના પ્રાણોના મૂલ્યે એક બ્રાહ્મણના પ્રાણોની રક્ષા કરી; આમ ધર્મનું પાલન કરીને તે સ્વર્ગને પામ્યો।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld through truthfulness and self-sacrifice: protecting an innocent (here, a Brāhmaṇa) even at the cost of one’s own life is presented as a supreme ethical act that leads to heavenly merit.
Vyāsa recounts an exemplary deed: a great-vowed, truth-steadfast king, after conciliating others as needed, saves a Brāhmaṇa’s life by giving up his own life-breath, and as a result attains heaven.