Shloka 20
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
श्रीझ्वाच पुण्येषु त्रिषु लोकेषु सर्वे स्थावरजड्रमा: । ममात्मभावमिच्छन्तो यतन्ते परमात्मना
śakra uvāca | śrīr uvāca puṇyeṣu triṣu lokeṣu sarve sthāvarajaṅgamāḥ | mamātmabhāvam icchanto yatante paramātmanā ||
શ્રી (લક્ષ્મી) બોલ્યા—હે ઇન્દ્ર! પુણ્યમય ત્રણ લોકોમાં સર્વ સ્થાવર-જંગમ પ્રાણીઓ મારા આત્મભાવને—મને પ્રાપ્ત કરવાની ઇચ્છાથી પરમ આંતરિક સંકલ્પ સાથે પ્રયત્ન કરતા રહે છે।
शक्र उवाच
Educational Q&A
Fortune (Śrī/Lakṣmī) is portrayed as a sought-after state: all beings strive to attain it, and true attainment is linked to sustained effort and an inner alignment with the highest principle (Paramātman), not mere chance.
In a dialogue where Indra (Śakra) is addressed, Śrī (Lakṣmī) explains her universal desirability: across the three worlds, every kind of being—immobile and mobile—endeavors intensely to obtain her presence and condition.