Shloka 35
विधिरेष प्रभावश्न काल: संक्षयकारक: । लोकान् धारयता तेन नादो मुक्तो महात्मना,ये ही विधि हैं, ये ही प्रभाव हैं और ये ही संहारकारी काल हैं, इन्हीं परमात्माने सम्पूर्ण जगत्की रक्षा करते हुए यह भीषण सिंहनाद किया है
vidhireṣa prabhāvaś ca kālaḥ saṃkṣayakārakaḥ | lokān dhārayatā tena nādo mukto mahātmanā ||
ભીષ્મે કહ્યું—તે જ વિધિ છે, તે જ પ્રભાવ છે અને તે જ સંહારકાળ છે. લોકોને ધારણ કરીને રક્ષા કરતાં તે મહાત્મા પ્રભુએ આ ભયંકર સિંહનાદ મુક્ત કર્યો છે.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse identifies the Supreme as simultaneously the law/order (vidhi), the effective power behind events (prabhāva), and Time that ends all things (kāla). Ethically, it urges humility: worldly rise and fall operate under a higher sustaining-and-dissolving principle.
Bhīṣma, instructing in Śānti Parva, describes a terrifying, lion-like roar uttered by the great Lord while sustaining the worlds—framing the sound as an expression of divine sovereignty over order, power, and cosmic dissolution.