Shloka 8
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
तस्यानुकम्पया देवी प्रीता समभवत् तदा । वेदमाता ततस्तस्य तज्जप्यं समपूजयत्,देवी सावित्रीकी उसपर कृपा हो गयी थी; अतः वे उसके उस समयके व्यवहारसे भी प्रसन्न ही हुईं। वेदमाताने ब्राह्मणके उस नियमानुकूल जपकी मन-ही-मन प्रशंसा की
tasyānukampayā devī prītā samabhavat tadā | vedamātā tatastasyā tajjapyaṃ samapūjayat |
તેના પર અનુકંપા કરીને દેવી તે સમયે વધુ પ્રસન્ન થઈ. વેદમાતા સાવિત્રીએ તેના નિયમબદ્ધ જપને મનમાં જ સન્માન આપી સ્વીકાર્યું.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When a person performs prescribed spiritual practice (japa) with discipline and in accordance with dharma, it becomes worthy of honor; such sincerity invites divine compassion and approval.
Bhīṣma describes how the Goddess—identified as Savitrī, the Mother of the Vedas—becomes pleased out of compassion and honors the man’s rule-following mantra-recitation, approving it as a righteous act.