Shloka 77
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
स्वर्ग उवाच स्वर्ग मां विद्धि राजेन्द्र रूपिणं स्वयमागतम् । अविवादो<स्तु युवयोरुभौ तुल्यफलौ युवाम्,स्वर्ग बोला--राजेन्द्र! आपको विदित हो कि मैं स्वर्ग हूँ और स्वयं ही शरीर धारण करके यहाँ आया हूँ। आप दोनोंमें विवाद न हो। आप दोनों समान फलके भागी हों
svarga uvāca — svargaṃ māṃ viddhi rājendra rūpiṇaṃ svayam āgatam | avivādo 'stu yuvayor ubhau tulyaphalau yuvām ||
સ્વર્ગ બોલ્યો—હે રાજેન્દ્ર! જાણો કે હું સ્વર્ગ છું; સ્વયં દેહ ધારણ કરીને અહીં આવ્યો છું. તમ બંનેમાં વિવાદ ન થવો જોઈએ; તમ બંને સમાન ફળના ભાગીદાર છો.
स्वर्ग उवाच
Educational Q&A
The verse teaches impartiality in the distribution of spiritual results: when merit is comparable, there should be no quarrel, and both parties should accept an equal share of the reward. It also elevates non-contention (avivāda) as an ethical ideal.
Heaven (Svarga) appears in a tangible, embodied form and addresses a king, intervening to stop a dispute between two individuals. Svarga declares that both disputants deserve the same outcome and instructs them to avoid conflict.