Shloka 112
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
एष पाणिरपूर्व मे निक्षेपार्थ प्रसारित: । यन्मे धारयसे विप्र तदिदानीं प्रदीयताम्
eṣa pāṇir apūrvo me nikṣepārthaṁ prasāritaḥ | yan me dhārayase vipra tad idānīṁ pradīyatām ||
આ મારું હાથ, જે પહેલાં ક્યારેય આ રીતે લંબાવ્યો ન હતો, આજે ધરોવર લેવા માટે લંબાવ્યો છે. હે વિપ્ર! મારા માટે તમે જે કંઈ ધારણ કરીને રાખ્યું છે, તે હવે મને આપો.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical accountability in custodianship: when something is held for another, it should be returned promptly upon rightful request. It underscores trust, proper restitution, and the dharmic duty to give back what is due.
A speaker (identified as a brāhmaṇa in the dialogue) extends his hand to receive something that another brāhmaṇa has been keeping for him, formally requesting that it be handed over now.