Shloka 33
Jñāna-yoga and Karma-phala: Manu–Bṛhaspati on Akṣara and the Limits of Mantra
धर्मो योनिर्मनुष्याणां देवानाममृतं दिवि । प्रेत्यभावे सुखं धर्माच्छश्वत्तैरुपभुज्यते
dharmo yonir manuṣyāṇāṁ devānām amṛtaṁ divi | pretyabhāve sukhaṁ dharmāc chaśvattair upabhujyate ||
ભીષ્મે કહ્યું—ધર્મ મનુષ્યોની ઉત્પત્તિનું મૂળ છે; અને સ્વર્ગમાં દેવતાઓ માટે તે અમૃત સમાન છે. મૃત્યુ પછી ધર્માત્મા પુરુષ ધર્મના જ બળથી સદૈવ સુખ-કલ્યાણ ભોગવે છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma is presented as the fundamental source of human flourishing and as the very ‘nectar’ that sustains divine life; it also becomes the enduring cause of happiness after death for those who live righteously.
In the Shanti Parva’s instruction section, Bhishma continues advising Yudhishthira on the supremacy of dharma, emphasizing its power to generate well-being in this life and to secure lasting happiness beyond death.