Shloka 11
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
न लोभ: परदारेषु स्वदारनिरतो जन: । नान्योन्यं बध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मय: । परो ह्ुधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते
bharadvāja uvāca | na lobhaḥ paradāreṣu svadāra-nirato janaḥ | nānyonyaṃ badhyate tatra dravyeṣu ca na vismayaḥ | paro hy adharmo naivāsti saṃdeho nāpi jāyate |
ભરદ્વાજે કહ્યું—તે લોકમાં પરસ્ત્રી પ્રત્યે કોઈના મનમાં લોભ ઊપજતો નથી; સૌ પોતપોતાના જીવનસાથી પ્રત્યે જ નિષ્ઠાવાન રહે છે. ધન માટે ત્યાં લોકો પરસ્પર હત્યા કરતા નથી, ન કોઈને બંધનમાં નાખે છે. અદભુત આશ્ચર્યથી કોઈનું ચિત્ત ડગતું નથી, કારણ કે ત્યાં અધર્મને સ્થાન જ નથી. કોઈના મનમાં સંશય પણ ઊપજતો નથી—એવો ત્યાં ધર્મનો સ્થિર નિયમ છે.
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse describes an ideal dharmic society: fidelity in relationships, absence of greed-driven violence, no oppression through captivity, and a mental culture free from suspicion and moral transgression.
Bharadvāja is portraying the ethical condition of a particular realm or community, emphasizing how social harmony arises when desire, greed, and adharma are absent and people remain steady in rightful conduct.