Shloka 17
जापक–इक्ष्वाकु–सत्यविवादः
The Jāpaka, Ikṣvāku, and the Dispute on Truth and Merit
त्रिवर्गगुणनिर्व त्तिर्यस्य नित्यं गृहाश्रमे । स सुखान्यनुभूयेह शिष्टानां गतिमाप्नुयात्,जिस पुरुषको गृहस्थाश्रममें सदा धर्म, अर्थ और कामके गुणोंकी सिद्धि होती रहती है, वह इस लोकमें सुखका अनुभव करके अन्तमें शिष्ट पुरुषोंकी गतिको प्राप्त कर लेता है
trivarga-guṇa-nirvṛttir yasya nityaṁ gṛhāśrame | sa sukhāny anubhūyeha śiṣṭānāṁ gatim āpnuyāt ||
ભરદ્વાજે કહ્યું—જે પુરુષના ગૃહસ્થાશ્રમમાં સદા ધર્મ, અર્થ અને કામ—આ ત્રિવર્ગના ગુણો સતત સિદ્ધ થતા રહે છે, તે આ લોકમાં સુખનો અનુભવ કરીને અંતે શિષ્ટ અને ધર્મનિષ્ઠ પુરુષોની ગતિને પ્રાપ્ત કરે છે.
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the householder life is spiritually and socially fruitful when it harmonizes the three human aims—dharma, artha, and kāma—under ethical discipline; such balance yields worldly happiness and culminates in the respected destiny of the righteous (śiṣṭa).
In Śānti Parva’s instructional discourse, Bharadvāja states a normative principle about gṛhastha-dharma: a person who consistently fulfills the three aims properly while living as a householder enjoys well-being here and attains an esteemed end aligned with the conduct of the virtuous.