Shloka 17
Jāpakānāṃ Gatiḥ — The Destinies of Japa-Practitioners (Śānti Parva 12.190)
निर्वेदादेव निर्वाणं न च किज्चिद् विचिन्तयेत् । सुखं वै ब्राह्मणो ब्रह्म निर्वेदेनाधिगच्छति
nirvedād eva nirvāṇaṁ na ca kiñcid vicintayet | sukhaṁ vai brāhmaṇo brahma nirvedenādhigacchati ||
વૈરાગ્યથી જ નિર્વાણ (મોક્ષ) પ્રાપ્ત થાય છે; તેને પામ્યા પછી મનુષ્ય અનાત્મ પદાર્થોનું ચિંતન કરતો નથી. બ્રાહ્મણ જ્યારે જગતથી અંતર્મુખ વૈરાગ્ય પામે છે, ત્યારે એ જ વૈરાગ્ય દ્વારા આનંદસ્વરૂપ બ્રહ્મને પ્રાપ્ત કરે છે.
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Liberation (nirvāṇa/mokṣa) is said to be attained through nirveda—deep dispassion toward worldly objects and concerns. When dispassion matures, the mind ceases to chase non-Self matters and becomes fit to realize Brahman, described here as bliss itself.
Bharadvāja instructs on the inner discipline of renunciation: he presents dispassion as the decisive means by which a spiritually qualified person (here termed brāhmaṇa) transcends worldly preoccupations and reaches the supreme goal, Brahman.