Shloka 7
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
नानुतिष्ठसि धर्मार्थी न कामे चापि वर्तसे । इन्द्रियार्थाननादृत्य मुक्तश्चरसि साक्षिवत्
nānutiṣṭhasi dharmārthī na kāme cāpi vartase | indriyārthān anādṛtya muktaś carasi sākṣivat ||
પ્રહ્લાદે કહ્યું— તમે ધર્મ અને અર્થ માટે કર્માનુષ્ઠાન કરતા નથી અને કામમાં પણ તમારી પ્રવૃત્તિ નથી. ઇન્દ્રિયવિષયોનું અવગણન કરીને તમે સાક્ષી સમા મુક્તભાવથી વિચરો છો.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of inner freedom: one who sets aside the pull of sense-objects and does not chase the usual aims of dharma-artha-kāma can live in a liberated, witness-like mode—acting (or refraining) without attachment and self-centered craving.
Prahlāda addresses a person whose conduct appears radically detached: they are not pursuing ritual/social duties for dharma and artha, nor indulging in kāma. Prahlāda characterizes this lifestyle as that of a mukta, moving through life as a sākṣī (witness), and implicitly probes the basis of such renunciation.