Shloka 27
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
अनियतफलभक्ष्यभोज्यपेयं विधिपरिणामविभक्तदेशकालम् | हृदयसुखमसेवितं कदर्य- ब्रीतमिदमाजगरं शुचिश्नचरामि
bhīṣma uvāca | aniyata-phalabhakṣya-bhojya-peyaṁ vidhi-pariṇāma-vibhakta-deśa-kālam | hṛdaya-sukham asevitaṁ kadarya-vrītam idaṁ ājagaraṁ śuciśn carāmi |
આ અજગર-સંબંધિત વ્રત મારા હૃદયને સુખ આપનારું છે. તેમાં ફળ, ભક્ષ્ય, ભોજ્ય અને પેય મળવાની કોઈ નિશ્ચિત વ્યવસ્થા નથી—અનિયત રીતે જે મળે તેનાથી જ નિર્વાહ થાય. પ્રારબ્ધના પરિણામ અનુસાર દેશ અને કાળનો વિભાગ નક્કી થાય છે. વિષયલોલુપ કદર્ય લોકો તેને સ્વીકારતા નથી; હું પવિત્ર ભાવથી આ વ્રતનું આચરણ કરું છું.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Cultivate contentment and non-greed by accepting whatever comes without scheming for specific pleasures; live with purity and restraint, recognizing that circumstances of place and time unfold according to the maturation of destiny (karma).
Bhishma explains and praises the ājagara-vrata—an ascetic discipline likened to a python that remains still and lives on what arrives—stating that it is not followed by sense-driven people, while he himself observes it with inner purity.