Shloka 1936
Prajñā as Pratiṣṭhā — Indra–Kāśyapa Saṃvāda (Śānti-parva 12.173)
नैच्छन्त तं भक्षयितुं पापकर्माणमित्युत । राक्षसराजके इस प्रकार आदेश देनेपर भी भयानक पराक्रमी राक्षसोंने गौतमको खानेकी इच्छा नहीं की; क्योंकि वह घोर पापाचारी था
naicchanta taṁ bhakṣayituṁ pāpakarmāṇam ity uta | rākṣasarājake
ભીષ્મે કહ્યું—“આ પાપકર્મી છે”—એમ કહી તેઓ તેને ભક્ષણ કરવા ઇચ્છતા ન હતા. આ રીતે રાક્ષસરાજે આજ્ઞા આપ્યા છતાં ભયંકર પરાક્રમી રાક્ષસોને ગૌતમને ખાવાની ઇચ્છા ન થઈ; કારણ કે તે ઘોર પાપાચારી હતો।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even beings known for violence recognize moral pollution: extreme sinfulness is portrayed as repulsive and unworthy, suggesting that adharma carries consequences that extend beyond legal punishment—one’s very person becomes ethically tainted and socially rejected.
Bhishma narrates that a Rakshasa-king orders his Rakshasas to devour Gautama, but they refuse, declaring him a grievous sinner; despite the command, they do not wish to eat him because of his wicked conduct.