Shloka 14
Adhyāya 166: Kṛtaghna-doṣa (कृतघ्नदोषः) — the fault of ingratitude and the limits of expiation
श्रुतशीले समाज्ञाय वृत्तिमस्य प्रकल्पयेत् । अथीैनं परिरक्षेत पिता पुत्रमिवौरसम्,राजा उसके शास्त्रज्ञान और स्वभावका परिचय प्राप्त करके उसके लिये उचित आजीविकाकी व्यवस्था करे और जैसे पिता अपने औरस पुत्रकी रक्षा करता है, उसी प्रकार वह उस ब्राह्मणकी रक्षा करे
śrutaśīle samājñāya vṛttim asya prakalpayet | athainaṃ parirakṣeta pitā putram ivaurasam ||
તેનું શાસ્ત્રજ્ઞાન અને શીલ જાણી રાજાએ તેના માટે યોગ્ય જીવનવૃત્તિની વ્યવસ્થા કરવી. ત્યારબાદ પિતા જેમ પોતાના ઔરસ પુત્રનું રક્ષણ કરે તેમ તે બ્રાહ્મણનું રક્ષણ કરવું.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma includes discerning a Brahmin’s learning and character, providing him an appropriate livelihood, and protecting him with the same care a father gives his own legitimate son—linking governance to moral responsibility and support of the worthy.
In Bhishma’s instruction on rajadharma in the Shanti Parva, he lays down a rule of conduct for rulers: after evaluating a Brahmin’s qualifications (learning and conduct), the king should both maintain him materially and ensure his safety, emphasizing paternal-style guardianship.