Shloka 753
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
शकक्यं जीवयितुं होष बालो वर्षशतैरपि । जो व्यक्ति एक बार इस देहसे नाता तोड़कर मर जाता है, उसके लिये फिर इस शरीरमें लौटना सम्भव नहीं है सैकड़ों सियार अपना शरीर बलिदान कर दें तो भी सैकड़ों वर्षोंमें इस बालकको जिलाया नहीं जा सकता
śakyaṃ jīvayituṃ hoṣa bālo varṣaśatair api | yo vyaktiḥ eka-bāraṃ asya dehasya nātāṃ toḍakara mṛtaḥ, tasya kṛte punaḥ asmin śarīre laṭṭuṃ sambhavaṃ na asti | śatair api śṛgālaiḥ sva-śarīraṃ balidānaṃ kṛtaṃ cet, api ca śata-varṣaiḥ asya bālakasya jīvanaṃ na śakyate |
જંબૂકે કહ્યું—“હે હોષ! સો વર્ષોમાં પણ આ બાળકને જીવતું કરવું શક્ય નથી. જે વ્યક્તિ એક વાર આ દેહ સાથેનો સંબંધ તોડી મરી જાય છે, તેના માટે ફરી આ જ શરીરમાં પાછું આવવું અશક્ય છે. સૈકડો શિયાળાઓ પોતાનું શરીર બલિદાન આપે તો પણ, સૈકડો વર્ષોમાં આ બાળકને જીવતું કરી શકાય નહીં.”
जम्बुक उवाच